Η ΜΥΡΟΒΟΛΟΣ ΧΙΟΣ ΙΚΕ ανέλαβε τη διαχείριση του Κήπου

Από τον ηλεκτρονικό Πολίτη της Χίου

 

Έχω Καλά Νέα!

Μαθαίνω από πρώτο χέρι ότι ανέλαβε τη διαχείριση του Βοτανικού Κήπου του Αιγαίου η κυρία Βαλαβάνογλου Χρυσάνθη με την εταιρεία ΜΥΡΟΒΟΛΟΣ ΧΙΟΣ ΙΚΕ,

Η Χρυσάνθη είναι απόφοιτος του Πολυτεχνείου Graz Αυστρίας, Διπλωματούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, και για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν στην Ελλάδα εργολάβος δημοσίων έργων, μεγάλων πάρκων!

Το πιο ενδιαφέρον! Είχε αναλάβει την κατασκευή του Κήπου, τον οποίο ολοκλήρωσε το  έτος 2008!

Δήλωσε αποφασισμένη να τον αναδιοργανώσει και να του δώσει τη διεθνή προβολή που του αξίζει!

Οι προσπάθειες ανασυγκρότησης άρχισαν!

Δεν μένει παρά οι πολίτες της Χίου και οι απανταχού Χιώτες να δημιουργήσουν τον Σύλλογο Φίλων του Κήπου και να στηρίξουν την προσπάθεια.

Κατά τα άλλα; Ισχύουν όσα έγραψα πριν χρόνια…

Χιώτες! Ο Βοτανικός Κήπος του Αιγαίου είναι κομμάτι του μέλλοντός σας!

 

Advertisements

Κήπος του Απριλίου: Βοτανικός Κήπος Κεφαλονιάς

06 - ΒΚΕ - ΗΜ_2013 ΑΠΡΙΛΙΟΣΟ Βοτανικός Κήπος Κεφαλονιάς δημιουργήθηκε το 1998, με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Φωκά-Κοσμετάτου. Είναι ο μοναδικός κήπος, όχι μόνο της Κεφαλονιάς, αλλά των Ιονίων και της Δυτικής Ελλάδας κι ένας από τους 16 που υπάρχουν στην χώρα μας! Δημιουργήθηκε για να συμβάλλει ουσιαστικά στην οικολογική ευαισθητοποίηση των μικρότερων ιδιαίτερα ηλικιών, στη διάσωση των σπάνιων και απειλούμενων φυτών των νησιών και φιλοδοξεί να αναπτύξει την απαραίτητη υποδομή για προώθηση της επιστημονικής έρευνας στη Βοτανική. Είναι μέλος του Εθνικού δικτύου Βοτανικών κήπων και φιλοδοξεί να καλύπτει την χλωρίδα των Ιονίων νήσων και της Δ. Ελλάδος. Βρίσκεται στα δυτικά σύνορα με την ΒΙ.ΠΕ. Αργοστολίου σε μια έκταση 18 στρεμμάτων -από τα οποία, μέχρι στιγμής, έχουν αξιοποιηθεί τα 8 στρέμματα. Ο χώρος ήταν ελαιώνας και η αρχική ανθρώπινη παρέμβαση περιορίστηκε, κατ αρχάς, στην ανάδειξή του, στην δημιουργία μονοπατιών και ρυακιού. Ακολούθησε η φύτευση βοτάνων. Η συνεργασία που ξεκίνησε το 2004 με το Ε.Θ.Ι.Α.Γ.Ε και τον Βαλκανικό Βοτανικό Κήπο Κρουσσίων στο Κιλκίς (ΒΒΚΚ), στο πλαίσιο ενός Προγράμματος της Μεγάλης Βρετανίας το οποίο επέτρεψε -και επιτρέπει- τη χρηματοδότηση των επιστημονικών δραστηριοτήτων, είχε ως αποτέλεσμα τον συνεχή εμπλουτισμό του κήπου με σπάνια και ενδημικά φυτά τα οποία συλλέγει ομάδα του ΒΒΚΚ, τα πιστοποιεί, τα αναπαράγει και τα επιστρέφει στον Βοτανικό κήπο της Κεφαλονιάς για να φυτευτούν. Υπολογίζεται ότι με αυτή την διαδικασία προστίθενται κάθε χρόνο 25-30 νέα φυτά! Δημιουργούνται φυτοκοινωνίες όπως μακκία βλάστηση, φρύγανα, δάσος κ.λπ. που περιλαμβάνουν ειδικές συλλογές φυτών, αναλόγως της χρήσεώς τους από τον άνθρωπο. (Στο τέλος του 2006 ολοκληρώθηκε ένα επιμέρους Πρόγραμμα που αφορούσε την συστηματική ταυτοποίηση των φυτών μέσα στον ίδιο τον Βοτανικό Κήπο Κεφαλονιάς, συγκεντρώθηκαν δείγματα περίπου 300 φυτών , τα οποία αποξηράνθηκαν και φωτογραφήθηκαν και αποτέλεσαν το πρώτο υλικό για το Herbarium-φυτολόγιο του Βοτανικού Κήπου.) Επειδή στον Βοτανόκηπο γίνεται πολλαπλασιασμός φυτών, είναι πιθανό, από την ερχόμενη Άνοιξη να έχουμε πωλήσεις φυτών, αλλά πρατήριο πώλησης αποξηραμένων βοτάνων δεν υπάρχει και ούτε προβλέπεται κάτι τέτοιο.

Πέθανε η Μαρία Γεράρδη-Πασσαλή

Οι Φίλοι της Βαλκανικής Χλωρίδας, θρηνούμε για τον απροσδόκητο και τραγικό χαμό της Προέδρου μας, της Μαρίας Γεράρδη-Πασσαλή. Φίλη μας πιστή, συνεργάτης και εμψυχώτριά μας, σπουδαία και πολυτάλαντη καλλιτέχνης και δασκάλα, και πάνω απ’ όλα ενάρετος άνθρωπος, μοιράστηκε μαζί μας το σκοπό και τους στόχους της Εταιρίας μας σχετικά με τη Διατήρηση της Φυτικής Βιοποικιλότητας και εργάστηκε δημιουργικά για την υλοποίησή τους για πολλά χρόνια. Λίγες εβδομάδες πριν έβαλε και πάλι τη σφραγίδα της εργαζόμενη με αυταπάρνηση για την επιτυχία του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Eurogard VI στη Χίο, την πατρίδα της που τόσο λάτρευε.

Αναλογιζόμενοι τον χαμό της και το δυσαναπλήρωτο κενό που μας αφήνει, καταλαβαίνουμε ότι πρέπει όλοι μας να εργαζόμαστε τώρα ακόμη πιο πολύ και πιο δημιουργικά, μήπως και μπορέσουμε να αναπληρώσουμε μέρος όσων πρόσφερε η Μαρία με το νου και την καρδιά της, με τη μέθοδο και το χαμόγελό της, την ευγένεια και τη γενναιοδωρία της, το ταλέντο και την αδιάκοπη εργασία της.

Αυατραλία: χώρα υπόδειγμα για την ex situ διατήρηση

canbr_text

http://www.anbg.gov.au/cpbr/index.html

———————————————————————————————–

Η Αυστραλία, με πληθυσμό 22.500.000 κατοίκους, έχει πάνω από 20.000 αυτοφυή και περισσότερους από 140 Βοτανικούς Κήπους!!!

————————————————————————————————

Flora of Australia

List of botanical gardens in Australia

———————————————————————————————

Botanic Garden Networks in Australasia

Australia

Australian Network for Plant Conservation (ANPC)
Website: http://www.anbg.gov.au/anpc/

Botanic Gardens Australia and New Zealand (BGANZ)
Tel: +61 (0)2 6250 9507
Fax: +61 (0)2 6250 9599
Website: www.bganz.org.au
Email: bganz.secretariat@environment.gov.au
Contact: Brigitta Wimmer (Executive Officer)

Council of Heads of Australian Botanic Gardens
GPO Box 1777
Canberra ACT 2601
Australia
Tel: +61 (0)2 6250 9507
Fax: +61 (0)2 6250 9599
Web site: www.anbg.gov.au/chabg
Email: chabg-sec@anbg.gov.au
Contact: Virginia Berger (CHABG Secretary)

Report from the Third National Conference of the Australian Network for Plant Conservation (ANPC)

Botanic Gardens – Australian Network for Plant Conservation meets in Hobart. Cultivating Conservation – A Conference Report

Ο πιο παλιός Βοτανικός Κήπος είναι Ιταλικός!

Όμως ποιος; Της Πίζας, της Φλωρεντίας ή της Πάντοβας;

The origin of modern botanical gardens can be traced to European medieval medicinal gardens known as physic gardens, the first of these being founded during the Italian Renaissance in the 16th century. This early concern with medicinal plants changed in the 17th century to an interest in the new plant imports from explorations outside Europe as botany gradually established its independence from medicine. In the 18th century systems of nomenclature and classification were devised by botanists working in the herbaria and universities associated with the gardens, these systems often being displayed in the gardens as educational “order beds“. With the rapid rise of European imperialism in the late 18th century botanic gardens were established in the tropics and economic botany became a focus with the hub at the Royal Botanic Gardens, Kew, near London.

Over the years botanical gardens, as cultural and scientific organisations, have responded to the interests of botany and horticulture. Nowadays most botanical gardens display a mix of the themes mentioned and more: having a strong connection with the general public there is the opportunity to provide visitors with information relating to the environmental issues being faced at the start of the 21st century, especially those relating to plant conservation and sustainability.

——————————————————————————————–

Orto botanico di Pisa operated by the University of Pisa. The first botanic garden, established in 1544 under botanist Luca Ghini: it was relocated in 1563 and again in 1591.

————————-

Orto Botanico di Firenze (1545)

———————————————————————————

Botanical Garden (Orto Botanico), Padua

City and Province of Padova, Veneto Region, Italy.

Ο παλαιότερος πανεπιστημιακός βοτανικός κήπος στο κόσμο δημιουργήθηκε το 1545. Περιβάλλεται από τείχος χτισμένο το 1552, για να εμποδίζει τις κλοπές βοτάνων και άλλων ιατρικών φυτών. Σ’ αυτό το κήπο φυτεύτηκαν για πρώτη φορά στην Ιταλία η Μανόλια, το γιασεμί, η πατάτα, η ακακία και το χρυσάνθεμο. Το αρχικόκυκλικό του σχήμα που περιβάλλεται από νερό, συμβολίζει τον πλανήτη. Στον κατάλογο της UNESCO από το 1997.

The world’s first botanical garden was created in Padua in 1545. It still preserves its original layout – a circular central plot, symbolizing the world, surrounded by a ring of water. Other elements were added later, some architectural (ornamental entrances and balustrades) and some practical (pumping installations and greenhouses). It continues to serve its original purpose as a centre for scientific research.

The Botanical Garden of Padua is the original of all botanical gardens throughout the world, and represents the birth of science, of scientific exchanges, and understanding of the relationship between nature and culture. It has made a profound contribution to the development of many modern scientific disciplines, notably botany, medicine, chemistry, ecology, and pharmacy.

Many distinguished scholars in the disciplines of botany and medicine have worked at the University of Padua since its foundation in 1222. Among these were Alberto Magno, who obtained his degree there in 1223 and went on to become the patron saint of the natural sciences, Pietro d’Abano (1250-1316), Giacomo Dondi Orologio (1298-1360), and Domenico Senno (1461-1531). In 1533 Francesco Bonafede (1474-1558) was appointed to the Chair of Lectura Simplicium at the University by the Most Serene Republic of Venice. In 1543 he petitioned for the creation of a model herbarium and botanical garden, which was established by decree of the Most Serene Republic on 29 June 1545. Work began immediately on a plot belonging to the Benedictine Order, whose monks were probably already raising medicinal plants there. Implementation of the project was assigned to Daniele Barbaro, translator of the De architectura of Vitruvius.

The garden has remained here ever since. Various additions have been made in the intervening centuries – a pumping installation to supply 10 fountains in the 17th century, four monumental entrances in 1704, and new masonry greenhouses in the late 18th and early 19th century. An arboretum, an English garden with winding paths, and a small hillock (belvedere) were also added around this time.

Barbaro’s intention was to lay the 22,000 m2 of the irregularly shaped area out in the form of a tiny paradisal world surrounded by a ring of water (Alicomo Canal) to represent the ocean. Within he planned a circular hortus conclusus (walled garden) 86 m in diameter, which in turn enclosed a 41 m square plot. The entire garden was divided into four quadrants by pathways at right angles, running to the four cardinal points.

Early documents show that the Botanical Garden was enclosed by a high brick wall, while the four smaller squares created by the two pathways cutting the central square were embellished with geometric flower beds, bordered with stone, in each of which a single plant species was grown. This basic layout survives to the present day, although with many later additions.

When the four entrances were refashioned in 1704, the wrought-iron gates giving on to the inner circles and the four acroteria were placed on the eight pillars and surmounted by four pairs of wrought-iron plants (Fritillatia, Ananas, Lilium and Yucca). The Istrian stone fountains outside the round garden date to the same period and represent Theophrastus and Solomon. The elegant balustrade, which runs along the top of the entire 250 m of the circular wall, was also completed during the first half of the 18th century. The heated stone-built greenhouses replaced mobile conservatories used for protecting delicate plants during the winter, which were located on the south side of the ring.

The Botanical Garden also houses two important collections. The library contains more than 50,000 volumes and manuscripts of immense historical and bibliographic importance. The herbarium is the second most extensive in Italy.

The garden has traditionally collected and grown particularly rare plants, which have then been introduced into the rest of Europe. Currently there are over 6,000 species, arranged according to systematic and utilitarian criteria (medicinal plants, essence-producing plants) and ecological-environmental criteria (peat-bog plants, Mediterranean maquis flora, alpine flora). There are also thematic collections (carnivorous, succulent, aquatic, poisonous) and single-genus collections (Salix L., Allium L., Ornithogallum L., Aster L., Campanula L .). Of particular interest is the collection of plants which are rare or threatened by extinction, some of which have been successfully reproduced in the garden.

Source: UNESCO/CLT/WHC

Historical Description

Many distinguished scholars in the disciplines of botany and medicine have worked at the University of Padua since its foundation in 1222. Among these were Albero0 Magno, who obtained his degree there in 1223 and went on to become the patron saint of the natural sciences, Pietro d’Abano (1250-1316), Giacomo Dondi Orologio (1298-1360), and Domenico Senno (1461-1531).

In 1533 Francesco Bonafede (1474-1558) was appointed to the Chair of Lectura Simplicium at the University by the Most Serene Republic of Venice. In 1543 he petitioned for the creation of a model herbarium and botanical garden, which was established by decree of the Most Serene Republic on 29 June 1545.

Work began immediately on a plot belonging to the Benedictine Order, whose monks were probably already raising medicinal plants there. Implementation of the project was assigned to Daniele Barbaro, translator of the De architectura of Vitruvius.

The garden has remained here ever since that time. Various additions have been made in the intervening centuries – a pumping installation to supply ten fountains in the 17th century, four monumental entrances in 1704, and new masonry greenhouses in the late 18th and early 19th century. An arboretum, an English garden with winding paths, and a small hillock, known as the Belvedere, were also added around this time.

List of the botanical gardens in Italy

Σε ιδιώτες η διαχείριση του Βοτανικού;

Ζητούνται προσφορές για τον Βοτανικό Κήπο Αιγαίου (Βίντεο) 21/6/2012

Όπως και να έχει, πρέπει να γνωρίζουν όλοι ότι για να λειτουργήσει ως Βοτανικός Κήπος και όχι ως πάρκο αναψυχής, πρέπει να ικανοποιεί η λειτουργία του ορισμένες πρϋποθέσεις. Το 2000, ο ΟΗΕ αναγνώρισε τον σημαντικό ρόλο που οι Βοτανικοί Κήποι διαδραματίζουν στη διατήρηση της ποικιλότητας των φυτών και την εκπαίδευση της κοινωνίας προς αυτήν την κατεύθυνση. Προκειμένου να μην ονομάζει καθένας κατά βούληση έναν οποιονδήποτε κήπο Βοτανικό Κήπο, τα βασικά κριτήρια ονομασίας του είναι τα εξής (IUCN Botanic Gardens Conservation Secretariat, Kew, Richmond, United Kingdom, 1989):

  1. Περιέχει επιστημονικά τεκμηριωμένες συλλογές άγριων φυτικών ειδών με γνωστή προέλευση και εξασφαλίζει την ορθή βοτανικά συντήρηση και διαχείρισή τους.
  2. Διεξάγει επιστημονικές έρευνες σχετικές με την τεκμηρίωση των συλλογών του αλλά και την αξιοποίησή τους.
  3. Διαθέτει τράπεζα γενετικού υλικού για τα φυτά των συλλογών του, αλλά και Φυτολόγια (Herbaria).
  4. Παρέχει χώρους με εκπαιδευτικό και αισθητικό ενδιαφέρον, πληροφορεί, ευαισθητοποιεί και εκπαιδεύει το ευρύ κοινό.
  5. Είναι ανοιχτή για το κοινό, συνήθως από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου, όλες τις ημέρες που το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες.
  6. Διαθέτει επαρκή σήμανση που δίνει πληροφορίες για την αποστολή του, τις συλλογές του, αλλά και μεμονωμένα φυτά, αισθητικές και ταξινομικές/βοτανικές παρεμβάσεις ή δραστηριότητες.
  7. Διαθέτει έναν λογικό βαθμό μονιμότητας, π.χ. απασχολεί μόνιμα τουλάχιστον ένα άτομο (Curator) που διασφαλίζει τη συνεχή ομαλή λειτουργία του.
  8. Είναι εύκολα προσβάσιμος στο κοινό, διαθέτει πάρκινγκ, πόσιμο νερό, τουαλέτες.
  9. Συνήθως διαθέτει  γραφική θέα ή αποτελεί μέρος ενός τοπίου με χαρακτήρα.
  10. Είναι συνδεδεμένος με άλλους Βοτανικού Κήπους ή Δενδρώνες (Arboreta) ή ερευνητικά ιδρύματα, ανταλλάσσει σπόρους και φυτά.

Η σημασία των Βοτανικών Κήπων

Στο πέρασμα των αιώνων, οι περισσότεροι από 2.000 Βοτανικοί Κήποι που υπάρχουν στον κόσμο συγκέντρωσαν μια τεράστια συλλογή από φυτικούς γενετικούς πόρους και γνώσεις. Οι Βοτανικοί Κήποι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση των φυτών και, ως εκ τούτου, ένα από τα μέτρα που καλύπτει η συμφωνία για τη Βιολογική Ποικιλότητα, προωθήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη και υιοθετήθηκε από τα συμβαλλόμενα κράτη, ήταν η μεγαλύτερη δέσμευση για την ex situ διατήρηση των συστατικών της βιοποικιλότητας.

Βοτανικοί Kήποι, τράπεζες γενετικού υλικού και άλλες εγκαταστάσεις για την ex situ και in situ διατήρηση αυξάνονται συνεχώς σε αριθμό και δραστηριότητες σε πολλές χώρες της λεκάνης της Μεσογείου, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Ο Βοτανικός Κήπος του Αιγαίου είναι ο νεότερος ΒΚ της Ελλάδας και παρόλα αυτά ήταν στο επίκεντρο του παγκόσμιου βοτανικού ενδιαφέροντος μιας και το 6ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Βοτανικών Κήπων πραγματοποιήθηκε με τεράστια επιτυχία στη Χίο!