Βότανα του Ιπποκράτη και γυναικολογία.

Μάραθος

Χρήση σύμφωνα με τον Ιπποκράτη: Για τους πόνους της μήτρας και τη μητρορραγία. Θεωρείτο, επίσης, ότι βοηθά στη σύλληψη.

Σύγχρονη χρήση: Για τους πόνους των ματιών, την κυστίτιδα, τα αρθριτικά. Προφυλάσσει από τη γρίπη, το βήχα, τον κοκίτη, το άσθμα, τις στομαχικές διαταραχές, τη ναυτία και τους κοιλιακούς πόνους των παιδιών. Oι σπόροι του βοηθούν την πέψη των μωρών. O μάραθος θεωρείται ότι αυξάνει το γάλα στις θηλάζουσες μητέρες, ενώ χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό και τον αρωματισμό του στόματος, είναι ευεργετικός για τα μαλλιά και αντιρυτιδικός.
Μύθος: Oι αρχαίοι Έλληνες το έλεγαν «μάραθρον» και το θεωρούσαν σύμβολο επιτυχίας. Το όνομά του οφείλεται στο ότι φύτρωνε στο Μαραθώνα. O Πλίνιος το αναφέρει σε συνταγές του, ενώ πίστευε ότι τα φίδια έτρωγαν μάραθο για να αλλάζουν δέρμα. Το δέκατο αιώνα συνδέθηκε με τη μαγεία, ενώ την περίοδο του Μεσαίωνα ταυτίστηκε με το αδυνάτισμα, γιατί πίστευαν ότι οι σπόροι του έκοβαν την όρεξη.

Η συνέχεια εδώ!

Advertisements

Εθνικό Κέντρο Μεσογειακής Διατροφής στη Βυτίνα.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να αρχίσουν οι ενέργειες για τη λειτουργία του Κέντρου Μεσογειακής Διατροφής με έδρα το Τριανταφυλλίδειο κληροδότημα, στο κρατικό κτήμα Βυτίνας. Σκοπός του Κέντρου, που θα δημιουργηθεί με απόφαση της κυβέρνησης, είναι η ανάδειξη-διάδοση και προβολή της μεσογειακής διατροφής, με τα σημαντικά ευεργετήματά της στην υγεία, ύστερα μάλιστα και από την οριστική ανακήρυξη της Μεσογειακής Διατροφής από την UNESCO, ως άυλου πολιτιστικού αγαθού της ανθρωπότητας, κατά την 5η σύνοδο της Διακυβερνητικής Επιτροπής, για την άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO, που συνήλθε στο Ναϊρόμπι της Κένυας. Την απόφαση αυτή της UNESCO διεκδίκησαν με κοινή πρότασή τους η χώρα μας μαζί με την Ισπανία, την Ιταλία και το Μαρόκο με ισάριθμες εμβληματικές περιοχές -για την Ελλάδα εμβληματική περιοχή αποτελεί η Κορώνη Μεσσηνίας. Το Κέντρο Μεσογειακής Διατροφής θα φιλοξενηθεί στο Τριανταφυλλίδειο κληροδότημα που δημιουργήθηκε από τη δωρεά του Παναγιώτη Τριανταφυλλίδη που γεννήθηκε το 1810 και πέθανε στο Βουκουρέστι το 1863. Ο Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης αναγκάστηκε να φύγει σε μικρή ηλικία από την πατρίδα του, έχασε όλη του την οικογένεια και βρέθηκε μόνος στο Ναύπλιο. Εκεί, τον εντόπισε ο θείος του, Νικόλαος Ταμπακόπουλος και τον πήρε μαζί του στη Δακία. Ασχολήθηκε με ενοικιάσεις γαιοκτησιών και το εμπόριο κι έγινε κάτοχος σημαντικής περιουσίας, που την κληροδότησε ολόκληρη στο Ελληνικό Δημόσιο, εκφράζοντας την ευχή για τη δημιουργία γεωργικής σχολής που θα έφερε το όνομά του. Είκοσι πέντε χρόνια μετά το θάνατό του, η κυβέρνηση Τρικούπη ίδρυσε το 1888 τα Τριανταφυλλίδεια Γεωργικά Σχολεία στην Αθήνα, τον Αλμυρό και την Τίρυνθα. Η σχολή των Αθηνών στεγαζόταν στο χώρο του σημερινού Γεωπονικού Πανεπιστημίου, θεωρείται πρόδρομός του, ενώ ακόμα και στις μέρες μας λαμβάνει χρηματοδότηση από το Τριανταφυλλίδειο κληροδότημα. Η γεωργική σχολή Βυτίνας με τέσσερα τμήματα (τυροκομίας, λεπτοξυλουργικής, ιπποφορβεία και δασικής) δημιουργήθηκε το 1895, λειτούργησαν για μια πενταετία όλα τα τμήματα και στη συνέχεια διατηρήθηκε μόνο το δασικό τμήμα το οποίο το 1905 λειτούργησε με την εποπτεία ξένων καθηγητών όπως για παράδειγμα ο Λεμπέν και Αυστριακοί δασολόγοι, οι οποίοι οργάνωσαν τη δασική σχολή Βυτίνας που λειτούργησε ως το 1930 και από την οποία αποφοιτούσαν δασοφύλακες και δασοκόμοι. Η σχολή επαναλειτούργησε το 1963 ως μέση δασική σχολή σε εναλλαγή με τη μέση δασική σχολή Αγιάς Λάρισας εναλλάξ ως το 1971, οπότε έπαυσε οριστικά η λειτουργία της. Το κτίριο που στέγαζε τη γεωργική και κατόπιν δασική σχολή Βυτίνας ανακηρύχτηκε στις 18 Νοεμβρίου από την Επιτροπή Νεοτέρων Μνημείων του ΥΠΠΟ, ως διατηρητέο μνημείο νεότερης πολιτιστικής κληρονομιάς και αναμένεται η έκδοση του ΦΕΚ. Σ’ αυτό το κτίριο, που πρόσφατα ανακαινίστηκε, θα στεγαστεί το εθνικό κέντρο μεσογειακής διατροφής. Όπως επεσήμανε η υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μιλένα Αποστολάκη, στην εκδήλωση ανακοίνωσης του Τριανταφυλλιδείου κρατικού κτήματος ως έδρας της Μεσογειακής Διατροφής, που έγινε πρόσφατα στη Βυτίνα, «σκοπός είναι να διαμορφώσουμε μια αγροτική οικονομία παραγωγής τροφίμων με υψηλές προδιαγραφές ταυτότητας και ποιότητας. Να ενισχύσουμε την εγχώρια παραγωγή, να διασφαλίσουμε την ποιότητα των παραγόμενων τροφίμων, και τέλος, να διασφαλίσουμε τη φιλική προς το περιβάλλον παραγωγική διαδικασία. Είναι ένας στόχος που απαιτεί το συντονισμό και τη σύγκλιση όλων των πολιτικών στην κατεύθυνση αυτή». «Για την πολιτεία -πρόσθεσε- η προώθηση της Μεσογειακής Διατροφής και τα παρελκόμενα αυτής αποτελεί μια ολοκληρωμένη διατομεακή πολιτική. Γι’ αυτό με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού έχει συσταθεί η Εθνική Επιτροπή για την ελληνική-Μεσογειακή Διατροφή. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: να εγκαταστήσουμε τη Μεσογειακή Διατροφή στη συνείδησή μας ως καθημερινή επιλογή, δημιουργώντας προϋποθέσεις ανάπτυξης για τον τόπο μας μέσω της προώθησης των ελληνικών προϊόντων». Το Κέντρο Μεσογειακής Διατροφής θα ασχολείται με την οργάνωση εκδηλώσεων, σπουδών και προγραμμάτων κατάρτισης, με την ενίσχυση ερευνητικών προγραμμάτων, την εκπόνηση μελετών, καθώς επίσης και με την πιστοποίηση ποιότητας παραδοσιακών προϊόντων, την παροχή τεχνολογικών υπηρεσιών και την εκπόνηση και εφαρμογή ολοκληρωμένων προγραμμάτων προώθησης αντιπροσωπευτικών προϊόντων μεσογειακής διατροφής.

Πηγή: HEALTH.IN.GR

 

Αρχαία Αρώματα: τα είδη και οι μέθοδοι επεξεργασίας.

Τα αρχαία αρώματα
Η αρωματοποιία αποτελούσε έναν κλάδο ξεχωριστό, που απαιτούσε δεξιοτεχνία, εφευρετικότητα, αλλά και την απαραίτητη μυστικότητα. Επρόκειτο για μια σπουδαία τέχνη για την οποία γράφτηκαν ποικίλα αρχαία συγγράμματα, με περιεχόμενο θεραπευτικό, καλλωπιστικό και επικουρικό. Οι αρχαίοι διέκριναν τα αρώματα σε δύο κατηγορίες. Σε αυτά που βρίσκονταν σε υγρή κατάσταση, τα έλαια, και στα παχύρρευστα και στερεά, τις αλοιφές. Τα ρήματα που χρησιμοποιούσαν αντίστοιχα ήταν το χρίω και το αλείφω, ενώ συναντάται επίσης το ξεραλοίφειν για επάλειψη σε στεγνό και όχι υγρό σώμα. Τα αρωματικά έλαια χαρακτηρίζονται ως ευώδη.

Η συνέχεια εδώ!